Wat zijn de symptomen?
De ziekteverschijnselen kunnen heel divers zijn, bijvoorbeeld:- Hersenverschijnselen: scheve kop, oogbolbewegingen (nystagmus) en rondtollen. Dit kan zeer heftig zijn.
- Achterhandsproblemen: verlamde of slappere achterpoten.
- Urinewegproblemen: veel drinken/plassen van urine-incontinentie (urinebrand).
- Oogproblemen: staar, iris ontstekingen, lensverkleuringen.
- Vermageren.
- Acute sterfte
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Een diagnose diagnose is zeer lastig te stellen. Vaak wordt op basis van de symptomen en voorgeschiedenis besloten het konijn te behandelen tegen E. cuniculi zonder verder te testen. We gaan dus uit van een infectie tot het tegendeel bewezen is. Er zijn bloedtesten die antistoffen tegen E. cuniculi kunnen verklaren. Deze worden zowel bij gezond als zieke konijnen aangetroffen en een positieve test is dus niet bewezen. Als een konijn geen antistoffen tegen E. cuniculi heeft, wordt de kans dat de symptomen door E. cuniculi wel kleiner worden. Urineonderzoek en pathologisch onderzoek na overlijden kunnen extra aanwijzingen geven dat het om E. cuniculi gaat.Waaruit bestaat de behandeling?
Bij een verdenking op E. cuniculi starten we zo snel mogelijk met de behandeling. Deze bestaat uit medicijnen (oa fenbendazol) en significante maatregelen. Zeker in het begin kan het beeld zeer heftig zijn en is het belangrijk om ervoor te zorgen dat het konijn voldoende voeding en vocht binnenkrijgt. De behandeling met fenbendazol is vaak ruim 4-6 weken nodig. We behandelen voor de zekerheid ook de hokgenoten omdat het besmet is. Leidt vaak tot het verdwijnen van de ziekteverschijnselen maar niet tot volledige verwijdering van E. cuniculi uit het lichaam. Dat betekent dat de ziekte later weer opnieuw naar voren kan komen, zoals bij weerstand.Oormijt
Wat is het?
Oormijten (Psoroptes cuniculi) leven aan de binnenkant van de oor en veroorzaken een ontsteking van de gehoorgang. Het wordt ook wel oorschurft genoemd. Het kan een van beide oren voorkomen.Wat zijn de symptomen?
Het konijn heeft jeuk, wat zich uit in uitzonderlijke mate met de kop en krabben aan de oren. De oorschelp wordt dikker en roder. Bij de ingang van de gehoorgang worden vaak geel-witte of bruine schilferige korsten gezien. De kussens kunnen zich uiteindelijk uitbreiden over het hele oor, kop en nek. Uiteindelijk kan een midden- of binnenoorontsteking ontstaan.Hoe wordt de diagnose gesteld?
De dierenarts kan met een otoscoop (oorkijker) in de gehoorgang kijken. Soms zijn de schurftmijten direct te zien, maar soms alleen met microscopisch onderzoek. Voordat een behandeling wordt ingesteld, is het belangrijk om het trommelvlies nog heel te bepalen.Waaruit bestaat de behandeling?
De therapie bestaat uit het behandelen van de oorontsteking met zalf en het doden van de oormijten met een daarvoor geschikt middel. Wij gebruiken hiervoor vaak pipetten die twee keer op de huid worden aanbevolen. Ook kunnen extra pijnstillers worden gegeven. Ga niet zelf aan de slag met allerlei middelen en laat u adviseren door de dierenarts.
Vragen?
Neem gerust contact op met ons op: [email protected]
Drs. Robin Holle
Thuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl
Thuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl